Βλέπω αυτήν την στιγμή το «Ιστορίες από την απέναντι όχθη» και δε μπορώ να πιστέψω αυτό το χάλι. Η ηθοποιία των περισσότερων είναι για γέλια. Μπορεί να είναι καλοί και καταξιωμένοι ηθοποιοί, αλλά αλλιώς στο σανίδι και αλλιώς στο γυαλί. Δε μπορεί να σταθεί στο γυαλί διάλογος που διαβάζετε σαν ποίημα.
Το όλο σενάριο και η πλοκή αυτού του επεισοδίου ήταν πάνω από εμένα, γιατί δε κατάλαβα χριστό.
Πάλι καλά που δείχνει και λίγο βυζάκι για να κρατήσει το ενδιαφέρον.
Πραγματικά δε μπορώ να το καταλάβω αυτό που γίνετε στις ελληνικές σειρές. Γιατί στις ξένες σειρές όλοι η διάλογοι είναι φυσικοί και εδώ είναι τόσο μηχανικοί; Και να μη βάλουμε και τους παιδικούς διάλογους μέσα, γιατί εκεί είναι σκέτη απογοήτευση. Δεν υπάρχουν ταλέντα; δεν υπάρχει χρόνος; δε πληρώνονται καλά; πάνε αδιάβαστοι; μας περνάνε για αδιάβαστους; τι;
Πρόσφατα σχόλια