Μη Μιλάς .blog.

Όχι δεν θα γκρινιάξω αυτή την φορά… θα βγάλω μόνο συναίσθημα…  Ξημέρωμα Κυριακής 3:32 μας ξύπνησε ο Εγκέλαδος, μας έφερε από το παρελθόν, λίγο από το συναίσθημα του «πανικού» του 1999.  Αναζητήσαμε τον σεισμό στο «European Mediterranean Seismological Centre» και έδινε επίκεντρο την Πάρνηθα με 4,4 ρίχτερ.  Σκέφτομαι, πρέπει να ηρεμήσουμε.. μια ματιά έξω, από το παράθυρο και… όλα ήταν στα άσπρα…  Μια μεγάλη χαρά, «Τα όμορφα πράγματα δεν κοστίζουν σκέφτομαι.. »  η χαρά με συνδυασμό την τρομάρα του σεισμού, με κράτησαν άυπνο μέχρι της 6 και μισή.  Μια «καναλότσαρκα στο χαζοκούτι» κι όλοι έδιναν έμφαση στο Δήμο Πεντέλης για την ετοιμότητα του, στο χιονιά με τους πολλούς τόνους αλάτι.  Ε, γι’ αυτό βγαίνει ο άνθρωπος με μεγάλο ποσοστό… Αργότερα, στη μεσημεριανή Οικογενειακή μας βόλτα στα χιόνια, (εννοείτε με τα πόδια) βρεθήκαμε αγκαλιασμένοι με την φύση…  Ένα πανέμορφο τοπίο η Αθήνα μας, « αχ, πόσο διαφορετική είσαι στα λευκά ! »  Οι μικρές χαρές συνεχιστήκαν από τα παιδιά, όταν οι δημοσιογράφοι ανακοίνωναν στην τηλεόραση ότι αύριο τα σχολειά στην Αττική θα παραμείνουν κλειστά.  Όταν κρατάει για λίγο είναι μια μικρή γιορτή… ! θα μου πείτε κάποιοι «τι λες ρε μεγάλε, εμείς εδώ έχουμε σοβαρά προβλήματα από το χιόνι και το κρύο…»  εντάξει βρε παιδιά μαζί σας είμαι, αλλά δεν έχω δικαίωμα να ονειρευτώ; όταν τα «λευκά» στην Αθήνα μας, κρατάνε λίγο;  Εντάξει, Εντάξει είπα δεν θα γκρινιάξω…
Κρατάω λοιπόν, τα όμορφα συναισθήματα που μας ξανακάνουν παιδιά…!!! Πάρε κι εσύ μια χιονόμπαλα τώρα…. σσς ντάπ… !