Ισχυρές ντόπες σωτηρίας αναζητά το αδηφάγο σύστημα.

Πως είναι δυνατόν, χρηματοπιστωτικοί πανίσχυροι κολοσσοί, που κινούν τα νήματα της παγκόσμιας οικονομίας, να καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι, ο ένας μετά τον άλλο, και από εκεί που δεν έδιναν την παραμικρή σημασία σε κράτος και σε νομοθεσίες στο όνομα της ελεύθερης αγοράς, σήμερα προβάλλοντας τον κίνδυνο της αποσταθεροποίησης του συστήματος να ζητάνε δανικά από τον φορολογούμενο που του ρουφούσαν το αίμα με μπουρί.
Όσο γνωρίζω από τα φτωχά οικονομικά μου, στο καπιταλιστικό σύστημα όταν χρεοκοπεί μια επιχείρηση κλείνει με όποιο κόστος συνεπάγεται κοινωνικοοικονομικό.

Γιατί να πληρώνει ο φορολογούμενος το «μαλλί» της κακής διαχείρισης του εκάστοτε περίεργου επιχειρηματία, και τα τερτίπια των περίεργων χαρτογιακάδων της δημιουργικής λογιστικής;
Η βίβλος του καπιταλισμού, δεν έχει κάποιο κεφάλαιο που να αναφέρει μεθόδούς και πρακτικές διάσωσης χρεοκοπημένων επιχειρήσεων η χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με δανικά από το κράτος (χρήμα των φορολογούμενων πολιτών).
Και στο κάτω κάτω της γραφής κρατικές ντόπες σε χρεοκοπημένες επιχειρήσεις είναι και αθέμιτος ανταγωνισμός προς τον ανταγωνιστή που προσφέρει το ίδιο προϊόν η υπηρεσία.
Θα μου πει κανείς και τι θα έπρεπε να γίνει; Να αφήσουν οι κυβερνήσεις να δημιουργηθεί χάος;
Ε… Εδώ είναι το ζήτημα. Για την κατάντια που ζούμε σήμερα οι κυβερνήσεις φέρουν την μεγαλύτεροι ευθύνη. Η διαπλοκή του μεγάλων οικονομικών κολοσσών με την εξουσία είναι αδιαμφισβήτητη.
Το παιχνίδι της φούσκας, των «άυλων τίτλων», των κάθε είδους προϊόντων υψηλών αποδόσεων και των υπερτιμημένων χρηματιστηριακών τίτλων για την συσσώρευση του χρήματος ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα επέφερε τα σημερινά αποτελέσματα.
Επίσης βέβαιο είναι ότι όση ισχυρή ντόπα και να δοθεί, το σύστημα είναι υπό κατάρρευση, αν δεν ακολουθηθούν νέες πολιτικές με δικλίδες ασφαλείας.
Σήμερα είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε τα φαινόμενα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης είναι πάνω από όλα προϊόν ασύδοτων ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ.
Χάθηκαν αμύθητα ποσά και σίγουρα κάποιοι λίγοι τα πήραν. Και τώρα οι ίδιοι ζητάνε στήριξη για να τα ξαναπάρουν.
Η ζούγκλα της παγκοσμιοποίησης είναι άγρια και ανελέητη, γιατί σε μεγάλο βαθμό η παγκόσμια οικονομία κατευθύνεται από κοινούς ΠΟΙΝΙΚΟΥΣ . Που το μόνο που παράγουν είναι οικονομικές φούσκες και πολέμους για τον έλεγχο γεωστρατιωτικοοικονομικών συμφερόντων με στόχο την συγκέντρωση χρήματος δύναμης σπέρνοντας φόβο, ανασφάλεια και τρομοκρατία στους λαούς.