Είναι η πρώτη φορά στην σύγχρονη Ιστορία μας που ζούμε την πιο μακρόχρονη περίοδο της Δημοκρατίας μας, χωρίς παρεκτροπές, υπονομεύσεις και αδιέξοδα.
Η δημοκρατία στην χώρα μας είναι δεδομένη και ανθεκτική, αλλά δεν πρέπει να υποτιμούμε ότι σήμερα το κοινοβουλευτικό μας σύστημα περνά μια προβληματική φάση, και τα κόμματα είναι σε κρίση.
Σήμερα ο τόπος μας έχει ανάγκη από βαθιές τομές σε όλα τα επίπεδα και διαφάνεια στον δημόσιο βίο, γεγονός που το αναγνωρίζουν όλοι. Τα κουκουλώματα, oι συμψηφισμοί και τα μικροκομματικά τερτίπια το μόνο που πετυχαίνουν είναι να πληγώνεται το δημοκρατικό μας σύστημα, και να επιβεβαιώνει την αναξιοπιστία των πολιτικών.
Και πολύ σωστά και καθαρά ο πρόεδρος κ Κάρολος Παπούλιας στην δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας σε μία περιστροφή της ομιλίας του είπε «Πολιτική χωρίς ηθική είναι μια επικίνδυνη υπόθεση, οδηγεί σε αποστασιοποίηση της κοινής γνώμης από τα δημόσια πράγματα, σε παρακμή, σε εκδήλωση ακραίων φαινομένων».
300-
Η ελληνική δημοκρατία δεν είναι τίποτε άλλο από μιά κοινοβουλευτική δικτατορία με δύο σκέλη: Δικτατορία του ενός, αφού ο εκάστοτε πρωθυπουργός (και, κυρίως, οι πίσω από αυτόν), με όπλο την κομματική πειθαρχία επιβάλλει, ουσιαστικά, την “σύμφωνη γνώμη” των βουλευτών της πλειοψηφίας. Το άλλο (και πιο επικίνδυνο) σκέλος είναι η δικτατορία των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτών των αργομίσθων “υπηρετών” του λαού που του πίνουν το αίμα με το μπουρί της σόμπας, αφού ο λαός πληρώνει τον τεράστιο αυτόν αριθμό των περιττών για την λειτουργία του κράτους “υπηρετών”. Και όχι μόνο. Αυτοί τον τλαιπωρούν με κάθε τρόπο και τον αφαιμάσσουν και με τις τεράστιες μίζες που εισπράττουν για να παρανομούν ή απλώς για να κάνουν το καθήκον τους.
Πού την είδες την Ελληνική Δημοκρατία σύντροφε;