41 + 7 Ακριβειοκτόνα μέτρα Αν δεν αποδώσουν; ……ΤΙ;

Επτά ακόμη μέτρα κατά της ακρίβειας ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Ανάπτυξης.
Όχι επτά συν σαράντα ένα ίσον σαράντα οκτώ αλλά διακόσα σαράντα οκτώ μέτρα και να εξαγγελθούν είναι βέβαιο ότι τα αποτελέσματα θα είναι πενιχρά για τον πολύ απλό λόγο, δεν υπάρχουν συγκροτημένοι μηχανισμοί ελέγχου, ούτε αυστηρότατες ποινές που να εφαρμόζονται. Και πάνων από όλα, δεν υπάρχουν ούτε κανόνες, ούτε αρχές που να διέπουν την ελληνική αγορά. Σήμερα η ασυδοσία κυριεύει όλους τους κλάδους ανεξέλεγκτα και προκλητικά.
Σοβαρά η κυβέρνηση πιστεύει ότι θα τιθασεύσει την κερδοσκοπία, την αχαλίνωτη και χωρίς όρια ασυδοσία των κυκλωμάτων, όταν οι μηχανισμοί ελέγχου όχι μόνο δεν είναι επαρκείς, αλλά σε μεγάλο βαθμό η διάβρωση, η γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και η απορύθμιση της κρατικής μηχανής κάνουν το έργο ακόμα δυσκολότερο.
Το μέγα κακό του τόπου μας είναι η διαστρωμάτωση ασχέτου χρώματος και ιδεολογίας της διαφθοράς και της αρπαχτείς σε όλες της πτυχές της καθημερινότητας μας.
Είδη οι τιμές των προϊόντων έχουν ξεφύγει. Και να παγώσουν σήμερα αυτό δεν λέει τίποτα. Το να μειωθούν και να έλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα δεν πιστεύω ότι υπάρχει έλληνας πολίτης να το πιστεύει. Αν σοβαρά η κυβέρνηση θέλει να δώσει ανάσες στο οικογενειακό πορτοφόλι ας μειώσει άμεσα της τιμές των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών.
«Μήπως είναι καιρός να δούμε σοβαρά και τα τεράστια κονδύλια που απορροφώνται στα εξοπλιστικά προγράμματα και να ανοίξουμε αυτή την συζήτηση;»
Η αντιμετώπιση είναι μονόδρομός. Οι καταναλωτές έχουν υποχρέωση να κηρύξουν «ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ» σε καταστήματα που διατηρούν ακριβές τιμές, να αγοράζουν τα φθηνότερα από το ράφι, τα απολύτως αναγκαία και να περιορίσουν την σπατάλη.
Πολύ μεγάλες ευθύνες για το φαινόμενο της απογείωσης των τιμών προκαλώντας τους κερδοσκόπους να κάνουν όργια φέρουμε και εμείς οι καταναλωτές.
Αγοράζουμε χωρίς να κάνουμε συγκρίσεις, σπάταλα και πάρα πολλές φορές πετάμε τρόφιμα στα σκουπίδια χωρίς κανένα ενδοιασμό.
Είμαστε ένας λαός που η παιδική παχυσαρκία είναι σε υψηλούς δείκτες, όχι ότι στις υπόλοιπες ηλικίες πάμε πίσω.
Πληρώνουμε τον καφέ σε καφετέριες 4 και 5 ευρω δηλαδή 1.363 – 1704 δραχμές όχι μόνο αδιαμαρτύρητα αλλά συνεχίζουμε και να είμαστε πελάτες. Τι θα πάθουμε αν δεν ξαναπατήσουμε σε καφετέρια που τον καφέ δεν θα τον χρεώνει πάνω από 2,5 άντε 2,8. Εδώ έφτασαν οι εφημερίδες της Κυριακής στα 3 ευρώ 1.200 δραχμές και της αγοράζουμε, αν δεν αγοράσουμε μια η δυο Κυριακές θα μας βρει κανένα κακό η θα μας λειψή το DVD που προσφέρουν.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε έστω και αργά την αξία του Ευρω 1 = 340,75 δραχμές και να δώσουμε την αξία που κουβαλάει και το 1 λεπτό 3,47 δραχμές.
Πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας στην αξία που έχει το ευρω και να τα προσανατολίσουμε ενάντια στην σπατάλη και την υπερκατανάλωση, παρέχοντας τους χρόνο ουσιαστικής παρουσίας με δημιουργική επικοινωνία. Αντί να επιλέγουμε τον εύκολο δρόμό της ανέξοδης τηλεοπτικής νταντάς.
Και ας βάλουμε ως μεγαλύτερο στόχο την απεξάρτηση από την τηλεόραση που το μεγαλύτερο κομμάτι των προγραμμάτων εκπαιδεύει και προσανατολίζει παιδιά και ενήλικες προς την τάση του υπερκαταναλωτηςμού, της εικονικής πραγματικότητας του δήθεν και της απαξίωσης άρχων και αισθημάτων.
Θα μου πείτε τι σχέση έχουν αυτά με την ακρίβεια και την κερδοσκοπία;
Έχουν και μάλιστα πολύ μεγάλη σχέση διότι εκπαιδευμένοι και συνειδητοποιημένοι πολίτες έχουν αντιστάσεις και επιλογές.