Για εμάς τους bloggers τα μαθήματα που πήραμε από την υπόθεση press-gr είναι αρκετά και μπορούν να προστεθούν σε αυτά που μάθαμε από το blogme.gr για να είμαστε πιο προσεκτικοί και να γνωρίζουμε μέχρι μπορούμε να φτάσουμε. Το κυριότερο είναι να καταλάβουν μερικοί ότι όλα έχουν όριο και όταν το περνάς αποκτάνε οι πράξεις μας και το ανάλογο κόστος.
Με την υπόθεση blogme.gr μάθαμε ότι μπορούμε να διωχθούμε ποινικά ακόμα κι αν αναπαράγουμε κάτι στο οποίο αναγράφουμε και την πηγή μας.
Με την υπόθεση press-gr μάθαμε δύο σημαντικά πράγματα.
Πρώτον ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΩΝΥΜΙΑ στο internet κι αν θέλουν κάποιοι μπορούν να μάθουν ποιος οι ποιοι κρύβονται πίσω από οποιουδήποτε blog, που περάσει τα όρια της νομιμότητας, όπου κι αν φιλοξενείται αυτό.
Δεύτερον, αλλά εξίσου σημαντικό, ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο για αυτά που γράφουμε, αλλά και για τα σχόλια που φιλοξενούμε στον χώρο που εμείς διαχειριζόμαστε.
Αυτή η γνώση δεν πιστεύω ότι συρρικνώσει τα blogs, απλά θα αφανίσει σιγά-σιγά όλους αυτούς που νομίζουν ότι είναι θεοί και χρησιμοποιούν την ‘ανωνυμία’ -που πιστεύουν ότι έχουν- για να βάλλουν υπολήψεις και καταστάσεις.
δεν νομιζω πως εβγαλες τα σωστα συμπερασματα!
κι αυτο ειναι πολυ επικινδυνο οταν εχεις απεναντι σου την αυθαιρεσια της κεντρικης εξουσιας!
παραδειγμα: μια χαρα διασφαλιζεται η ανωνυμια των εντος της βουλης χρηστων… και υπαρχουν και τροποι να ειναι ανωνυμος και ο απλος χρηστης…
αρα? καπως αλλοιως πρεπει να το σκεφτεις!
κι εσύ που τα ξέρεις, δε με βοηθάς όμως.