
Η έσχατη εκμετάλλευση των εργαζομένων «μαύρη εργασία» διεθνώς είναι προσβολή για την ανθρωπότητα. Μιλάνε από την μία οι «γκουρού» χαρτογιακάδες οικονομολόγοι για ανάπτυξη, για κερδοφορίες, για παραγωγικότητα, για δείκτες και για ένα κάρο φούμαρα και από την άλλη το 60% των 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων που αποτελούν τον ενεργό πληθυσμό του πλανήτη είναι ανασφάλιστο και αμείβονται με λιγότερο από 2$ την ημέρα και ζουν σε καθεστώς εξαθλίωσης.
Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ αποκαλύπτουν το θλιβερό φαινόμενο και οι προβλέψεις είναι ανατριχιαστικές.
Σήμερα περισσότεροι από του μισούς εργαζόμενους, παγκοσμίως για να λέμε τα πράγματα με αριθμούς 1δις οκτακόσια εκατομμύρια είναι ανασφάλιστοι και δεν λαμβάνουν βασικές παροχές υγειονομικής περίθαλψης. Ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι μέχρι το 2020 ο αριθμός των ανασφάλιστων θα ανέλθει στα 3δις εξακόσια εκατομμύρια.
Υπολογίζεται σήμερα πως, 700 εκατομμύρια εργαζόμενοι αμείβονται με ημερομίσθιο χαμηλότερο των 1,25$ και 1 δις διακόσια εκατομμύρια με ημερομίσθιο 2$.
Σε καθεστώς «μαύρης εργασίας» εκτός του αγροτικού τομέα εργάζονται τα τρία τέταρτα στη Νότια Αφρική, πάνω από δύο τρίτα στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία, το 50% σε Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Λατινική Αμερική και σχεδόν το 25% στις «μεταβατικές χώρες». Αν υπολογισθεί και ο αγροτικός τομέας, η «μαύρη εργασία» είναι παντού μεγαλύτερη και στην Νότια Ασία ξεπερνά το 90%.
Θλιβερή είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Λατινικής Αμερικής που τα τελευταία 30 χρόνια παρουσίασαν ανάπτυξη σε συνδυασμό με την αύξηση της «μαύρης εργασίας».
Που είναι οι ευαισθησίες των ηγετών. Πόσο αξία δίνουν αυτοί οι κυρίαρχοι G 20 στην ανθρώπινη αξία. Αγωνίζονται να σώσουν το σαθρό οικονομικό σύστημα των απατεώνων, αλλά λέξη δεν λένε για την εσχατιά της άγριας εκμετάλλευσης.
Που είναι η Ευρώπη του πολιτισμού να βάλει σκληρούς όρους για την πάταξη της «μαύρης εργασίας»
Που είναι ο πλανητάρχης της αλλαγής; Κουβέντα δεν λέει στους δανειστές του Κινέζους (η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα) που με την ανοχή τους οι πολυεθνικές εταιρείες εφαρμόζουν στην χώρα τους μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας.
Δισεκατομμύρια δολάρια σπαταλούν για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Η «μαύρη εργασία» και η απάνθρωπη εκμετάλλευση δεν είναι τρομοκρατία;
Που είναι οι οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Που είναι οι οργανισμοί για τα δικαιώματα των εργαζομένων;
Οι κύριοι εκπρόσωποι των πρασίνων επί της γης προχώρησαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας για τον πλανήτη με το σβήσιμο των λαμπτήρων. Αλλά δεν βλέπω καμιά ευαισθησία και πρωτοβουλία για συσκότιση σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ανθρώπινη εκμετάλλευση.
Η άγρια ζούγκλα της παγκοσμιοποίησης ισοπεδώνει τα πάντα.
Ζούμε ένα σύγχρονο μεσαίωνα.
Μην αμφιβάλει κανείς ότι και στη πατρίδα μας η «μαύρη εργασία» δεν έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Στο όνομα της οικονομικής κρίσης έχουμε να δούμε πολλά περίεργα. Η «μαύρη εργασία» φουντώνει μέρα με τη μέρα. Το δικαίωμα της εργασίας μετεβλήθη σε απασχόληση. Το 8ωρο βαίνει ολοταχώς προς κατάργηση. Το κοινωνικό κράτος σε λίγο θα αποτελεί ανέκδοτο.
Στο βωμό της ευημερίας των αριθμών συμπατριώτες μου, θα υποβαθμίσουμε άγρια το επίπεδο της ζωής μας.
Πιστεύω ότι όλοι μας θα πρέπει να ανησυχούμε, έχουμε υποχρέωση να σαμποτάρουμε προϊόντα εταιρειών που εκμεταλλεύονται ανθρώπινες ψυχές στο όνομα του κέρδους.
Η «μαύρη εργασία» και η εκμετάλλευση ανθρώπινων ψυχών είναι τορπίλη στα θεμέλια της Δημοκρατίας.
0 Response to “Τι κάνουν οι ηγέτες για την αντιμετώπιση της «μαύρης εργασίας»;”