Άντε πάλι διάλογος για την παιδεία. Τώρα με πρόεδρο τον κ. Μπαμπινιώτη.

Τον πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη, επέλεξε ο Παιδείας υπουργός κ. Σπηλιωτόπουλος για την θέση του προέδρου του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης υπάγετε στο ΕΣΥΠ του όποιου προεδρεύει ο κ. Θ. Βερέμης.
Από συμβούλια με βαρύγδουπες ταμπέλες πάμε τέλεια. Τώρα πολύ φοβάμαι ότι θα μπλέξουν αρμοδιότητες, τίτλοι, διαδικασίες και ρόλοι. Κοντός ψαλμός αλληλούια!
Ο κ. Μπαμπινιώτης θα προεδρεύσει του διαλόγου για το νέο εξεταστικό σύστημα, από μηδενική βάση όπως είπε ο υπουργός. Ο κ. Βερέμης έχει έτοιμη πρόταση της επιτροπής του ΕΣΥΠ.
Τι γίνετε τώρα;
Αρχίζει ο διάλογος υπό Μπαμπινιώτη λαμβάνοντας υπ’ όψη την πρόταση Βερέμη (που κανονικά προεδρεύει και του ΣΠΔΕ) η η πρόταση ακυρώνεται;
Τώρα σοβαρά υπάρχει έστω ένας πολίτης που πιστεύει ότι θα βγει τίποτα ουσιαστικό;
Ρε συμπατριώτες το αναχρονιστικό εκπαιδευτικό μας σύστημα απαιτεί ριζικές εκ θεμελίων αλλαγές. Το σύστημα των εξεταστέων μας μάρανε;
Ρε σεις. Τα παιδιά έχουν τρελαθεί από τον τζάμπα φόρτο σχολικής εργασίας και οι γονείς «ματώνουν» οικονομικά με την παραπαιδεία.
Είναι οδυνηρό το παιχνιδάκι με τις εξετάσεις να μας ταλαιπωρεί εδώ και χρόνια χωρίς καμιά εκπαιδευτική ουσία.
Όλο το «στεγνό» εκπαιδευτικό μας σύστημα ήταν και είναι εξεταστοκεντρικό με μοναδικό στόχο να βάζει τον μαθητή από την Α’ Δημοτικού στην «πρίζα» για το κυνήγι του βαθμού, αδιαφορώντας τι μαθαίνει πως το μαθαίνει και αν ο μαθητής παιδί βιώνει την ηλικία του. Τα αποτελέσματα γνωστά. Το τι παιδεία παράγει αυτό το σύστημα το βιώνουμε όλοι στην καθημερινότητα μας.
Και κάθε φορά που μπαίνει στο τραπέζι το ζήτημα παιδεία, πάντα επικεντρώνεται στον τρόπο των εισαγωγικών εξετάσεων στα Ανώτερα και Ανώτατα Ιδρύματα. Κάποιες εποχές κάποιοι «ΣΟΦΟΙ» είχαν εντάξει και εξετάσεις από Δημοτικό σε Γυμνάσιο και από Γυμνάσιο σε Λύκειο.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα δυστυχώς αντιμετωπιζόταν και αντιμετωπίζεται επιδερμικά και πάντα υπό το βάρος του πολιτικού κόστους. Εδώ ούτε σύστημα αξιολόγησης δεν υπάρχει.
Βολεμένες συντεχνίες, λαϊκισμός, μικροκομματικές κοντόφθαλμες λογικές, ιδεοληψίες, στρουθοκαμηλισμοί, πελατειακές σχέσεις και συμφέροντα του παραεκπαιδευτικού συστήματος φρενάρουν και θα φρενάρουν κάθε ουσιαστική αλλαγή.
Δυστυχώς δεν έχει ωριμάσει στην κοινωνία η λογική ότι μόνο με Εθνική Συνεννόηση μπορεί κάτι να αλλάξει. Επίσης αν αύριο το πρωί διατεθεί όχι το 5% αλλά το 7% του ΑΕΠ, με την παρούσα κατάσταση όλο το χρήμα θα πάει τζάμπα.
Στο θεό μας τόσα επιτυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα υπάρχουν ανά τον πλανήτη, δεν μπορούμε να αντιγράψουμε ένα και να το βάλουμε σε εφαρμογή;